UMUM UMMA UMUR GÖR UMACI UMSA DA

UMUM UMMA UMUR GÖR UMACI UMSA DA arada bir umumla ölüyorum umum umur görmüş çocuklarını toparlayıp aşağı mahallelere giderdi senle kalırdım arada bir umacı gelirdi çocukluğumda o fesleğen saksılar dizili bolkonumuza arada bir modern öncesi sepetine katıp giderdi beni toz koparan atlar geçerdi yaylalar uyanırdı ürküye atlar gene geçerdi seksenlerdi evren’in resmi vardı sınıfta sınıflara kadar girmiş bir üniforma asılı kalırdı havsalamızda arada bir sorulurdu soruydu evren değişmek kaderdi kentleşmek keder ve gri boyalı o lojmanlarda kimseler gülümsemedi artık mandolin sustu kentlere dağıldık sonra karşı elmalıklar kirazlıklar ve demirci ali usta –hatırlarsın belki de sınıfta bi murat vardı onun babasıydı ali usta- sazak yerine bakmakla tüketti ömrünü beyhude bir ara verdi yıllar insanlara bir ara verdi bir keskin mola kim öldürürse umacıyı çocukluğunu öldürürmüş meğer arada bir yerde bütün çocukluğumu pahada hafif çuhada ağır dönüyorum dünya dönsün gene dün ile gece sızım sızım dönüyor mahzenlere sekilere nalıncılara dönüyor dönsün bir ara birileri ölüyor sabahlıyorum birilerinin ölmesine bu arada bazen ben ölüyorum kimsenin sabahladığı olmuyor ben ölünce arada bir iki sokak uzakta bir iki sokak beride oluyorsun umacıyı çağırsam umacı gelmiyor bu defa da belki düşlem körüyorum görmüyorum belki de ne dersen oyum işte arada bir sarmaşıkları seviyorum karşı camdaki sarmaşık ne zamanlar sevilmeli mesela modern meyil olsa o eskiyi sürgün veren fışkın veren defterleri kemiren meyil olurdu hepi topu fakat geçelim yoksun işte sarmaşık okuma sarmaşık sevme klavuzlarında boğulmayı umur sanırız ya tuhaf ne tuhaf tuhaf ne Mühim. Bir. Dirilişle. Bağırdı. Geçten. Geri. Gri. Dönem. Bir. Ten. Bir. Donör. Bir. İlikte. Birlikte. Ölürken. arada bir mühim bir ara oluyor kocaman bir hiç ile o tomruk tavrına insanın hiç ile mühim ve kırmızı bir gövdeye  hiç ile ucuz kere ucuz insanlar fakat gene de sevişmemeleririkaranlıkta ve hiç ile modern ve el yordamıyla bütün baharlar da ölümlüdür arada bir evlere uğruyorum doluşmuyorum ama evlere bu çok korkunç evlere sensizlikle ve hiç ile yani saymadım sayılar kadar eksik bu düşeşleme kaç nergis ölecek bu bahar arada bir yüzlerinden çok sırtlarını görüyorum hiç olan dostlarımın hiç ile bir kalabalıklara arada bir ara sokakları tırnaklarımla ve uzun bir cadının geçmişine konup göçerek orada bir kolları sıvalı metruk büyüleri yok denecek kadar insan şu sıralar hal ile hal değil hiç değil mesela arsız değil mudanasız ummalarım umunca mudana olmuyor sanki umacıyla ummasam da korkutulmuyorum sanki fakat büyük aralardan sonra uzun ayrılıklardan sonra ne yap yap umma beni arada bir oturup feci iniyor akşamüstü üstüme üstüme arada bir yerde felç inercesine bir bedene böyle inme inince oluyor laflar kısık seste sesliyor sesler kayıplanmış dün ile bir hiçte bir dün tünüyor defterlerime daha da eskiydi oysa arada bir ölüyorum arada bir dindim dinmedim dönüyor hiç ile insan dönüyor felek dönüyor adalet susmakla dönüyor Künh emeği. Kınandıkça. Ensede katmerli. Çuhada ağırdır. Ölürken. De. Yaşarken. De. Unutuş arada bir yüzlerinizi sevmiyorum tininizi tıynetinizi üç el tam üç el oyun dönüyor üç el ateş edilse ya laf aramızda laflıyoruz laf u güzafla doluyor tıynetinize kurşun doldurmayı ne çok isterdim oysa tıynetiniz maden bir hiç ile ve büyük boşlukta bi paket camel dönüyor hiç masada masa eriyor bir paket bir gün boyu eriyor ve bütünüyle acil bütünüyle modern toplanıyoruz beni çağırıyorsun çağırma ben gidip biraz ölüyorum her çağrılışta dağlara kekik kokusu  üç el yamaçları delen modern ile hiç fakat hiç işte akşamları sev seviyorsun da kurnazca ve uyumsuz bir paketle bir akım dönüyorsak olan biten akıyor oyunda işte oyun bitmiyor bir şiir olup oyuna ta masanın orta yerine kadar geliyor gözlerin gözlerini çok özlüyorum arada bir oysa masanın orta yerinde poetik işvelerle toplandıklarında kuşaktaşlar ve böylece hiç ve böylece mevzuata uygunsa şiir umut değildir değişen ne aslı gibidir umur ne gözlerin umacı bir hiç gözlerin hiçle illetli halbuki umma sen gene de umacı umsa da: <arada bir hoşça kal hızla akan hayat hazla aktığını görmedim sanma>: <babasının ölümünden sonra durmadı buralarda bir lekesi vardı kara bir onur lekesi onu da ah onu da onu da moderne verip gittiler haraç mezat>   MAHALLE MEKTEBİ, SAYI: 2         

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !