İspanyol Paça / Vural Kaya

işte bu kapı aralıkları var ya ama var bu aralıklar yüzüme kapalı

bu aralar bu kadar olur

yüz bilgileri hatırlıyorum ekseriyetle çenelerinden kavrayıp poz vermişler

bizden birkaç kuşak önce yani çocukluğumla rastlaşırlar

cansız hayalim hatıramdır meyanında eski aralıklarda eski kapılar

çok eski aralarda bir yerde çektirilmiş resimler için  

kalp figürleri Abdi figürleri için o resimler hem 80’li yıllar falan yani

kıtlıktır karnedir moda kuyrukta çok beklemiş bir kız

seksenlere doğru evine yürümektedir

beride bi oğlan cumbaların altından, usul usul ıslıklarla o aralar

bir başka moda: İspanyol paça pantolon uzun yaka gömlek üç düğmesi fora

evlerde cümle odaları cümle odalarında çerçeveletilip asılmış baba

heybetli bir baba resmidir işte ilk bahis açtığımız resme kardeştir

benim safi çocukluğum işte biricik henüz hanesi boş yerler

kasabada bir ben bir istiklal gazisi anne dedem o aralar; gerisi ırgattır emeğe

sorsanız anlatır diyeceğim ama anlatmaz dili yok çocukluğumun anlatamaz

ama bir keresinde yalnızdım ve açtım işte acıkmak kederli bir şey sonuçta

ben o bütün kederli bilgilerle varım sonuçta

o aralar aralıklar bir Abdi vardı kasabada bir figür olarak Abdi,

Abdi gene var gene var

Abdi’nin ekmek fırını vardı

Abdinin ekmek fırını yok şimdi

Abdinin taş gibi bir kalbi

Abdi zannıma yani seksenlerde Abdi askerlikteyken  

o kalp figürlü şeylerden çeneden kavranıp artistik şöyle edalı hani o resimlerden çektirmedi

işte o Abdi aralıklarında o aralarda bir yerde

odun ekmeği satardı Abdi mis gibi yayılırken kokusu ekmeğin

o koku o aralıklar çocuk oyunlarıma hücum ederdi

çelik çomağa misketlere körebelere hücum

yüz bilgileri bende kalmış hem mütemadiyen şeyler şimdi bunlar

Abdi ölmedi gerçi daha sağ

gidip bir ekmek aldımdı fırınından, almışım yani bilmiyorum o aralar

hatırlıyorum ama ermiyor işte aklım

çekip almış ekmeği elimden Abdi, çekip aldı yani Abdi bu, alır

başımdan nasıl kaynar sular bilseniz çocuksam da kaynar sular işte başımdan

ama diyorum oğlum sen yani bütün yüz bilgilerinle sen

ermeyen aklınla biricik çocukluğum sen sancıma

hayat bu ama anlıyorum Abdiler de var

Abdi yine var yine var

Abdi aklımdan çıkar mı hiç benim, çıkmaz

Abdi’ye sorsanız olan biteni hatırlamaz  

Karagöz Şiir Temaşa, sayı: 6